Compostela!

30 mei 2018 - Santiago de Compostella, Spanje

Met lichte tred en vol verwachting daalden we vanmorgen af naar de stad. Eerst nog door het groen, vervolgens door een voorstadje en uiteindelijk kwamen de buitenwijken van Santiago in zicht. Nu kon ik ook niet langer meer wachten; ik ging steeds sneller lopen. Sjaak kon me ternauwernood bijhouden. We liepen langs reusachtige oude gebouwen, gingen door een stenen poort en ineens waren we er: op het Praza do Obradoiro. De kathedraal, nog gedeeltelijk in de blauwe steigers, domineerde het grote plein. Overal om ons heen pelgrims, die zich in de moeilijkste houdingen wrongen voor een selfie waar ook de complete kerk op stond. Toen onze aankomst even later ook vereeuwigd was, brachten we gauw onze rugzakken naar het hotel, want we moesten ons haasten. Het was 11 uur en om 12 uur begon de pelgrimsmis. 

Ja, jullie lezen het goed. Om verzekerd te zijn van een zitplaats in de enorme kathedraal, moet je gewoon een uur vantevoren aanwezig zijn. En zo zaten we dus gezellig tussen pelgrims van allerlei nationaliteiten te kletsen en te wachten op wat komen ging. Na een aantal zware tonen uit een enorm houten blaasinstrument, kwamen de hoofdrolspelers op: zeker 12 priesters in rode gewaden, naar later bleek uit allerlei landen afkomstig. Dan de voorganger die net weer iets anders gekleed was en tenslotte een kleine non, geheel in het zwart, die een belangrijke rol in het geheel bleek te spelen. Zij was de cantor en met haar prachtige, heldere stem was zij het middelpunt van het hele gebeuren. 

De preek ging uiteraard grotendeels aan mij voorbij, al werd me wel duidelijk dat het over de ‘camino de la vida’ de weg van het leven ging. Er werd natuurlijk gebeden en gezongen, er werden enthousiast vredeswensen uitgewisseld in allerlei talen. Maar de grote vraag van iedereen was: zou het wierrookvat gaan zwaaien? De kathedraal van Santiago herbergt namelijk de zogenaamde ‘botafumeiro’ het grootste wierrookvat ter wereld. Het is anderhalve meter hoog, weegt 53 kilo en bereikt een snelheid van 70 kilometer per uur. Er zijn 8 sterke kerels nodig om dit gevaarte in beweging te brengen en het is niet te voorspellen wanneer dit zal gebeuren, in elk geval lang niet in elke mis. Wij hadden geluk en we zaten er ook nog eens pal onder. Onder de zoete klanken van het kleine zingende nonnetje, zwaaide het zilveren gevaarte boven onze hoofden door de lucht, daarbij de top van het gewelf nét niet rakend. Ik zal proberen een filmpje te uploaden, maar ik heb geen wifi, dus ik weet niet of dit lukt. 

Na dit geweld was de mis afgelopen en liepen we naar buiten, rechtstreeks naar het pelgrimsbureau. Even mijn compostela ophalen, het bewijs van mijn tocht. Gelukkig had Sjaak me gewaarschuwd en gelukkig kwam hij me af en toe van eten en drinken voorzien, want ik heb samen met honderden andere pelgrims twee-en-een-half uur in de rij gestaan. En dat was bijna een grotere uitdaging dan die hele wandeltocht. Toen ik eenmaal aan de beurt was, was het trouwens zo gepiept. 

Later, nadat we in onze heerlijke hotelkamer een paar uurtjes gerust hadden, zijn we opnieuw naar de kerk gegaan om volgens de traditie het borstbeeld van Jacobus te omarmen. 

En nu is het dus zover: de reis is ten einde. De weg is gelopen. Alle rituelen zijn afgehandeld. Het gewone leven gaat weer beginnen. Het zal gek zijn om morgen niet mijn wandelschoenen aan te trekken, niet mijn rugzak op mijn rug te hijsen. Sommigen lopen nog door naar Finisterre en Muxia, maar Sjaak z’n schoenen vallen bijna uit elkaar en dat lijkt me een duidelijk teken van boven: het is genoeg. 

Dit is dus ook het einde van dit blog. Gegroet lezers! Ik was blij met jullie aandacht, commentaar, aanmoediging en wijze raad. Sjaak en ik gaan nog een paar dagen per auto de omgeving verkennen, maar daarvan ga ik geen verslag doen. 

Saludos cordiales,

Jenny

Foto’s

21 Reacties

  1. Ada:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd Jenny! Wat een prestatie!! Ik heb genoten van je mooie verhalen en de vele foto’s. Daardoor echt het gevoel gehad dat ik een beetje met je heb meegelopen. Heb nog een paar fijne dagen! Dikke knuffel ❤️😘
  2. Jan:
    31 mei 2018
    Proficat jullie beiden. Jullie zijn mijn hero’s
  3. Jeannette Ipenburg:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd Jenny !! Bedankt voor alle reisverslagen en veel plezier de komende dagen 😙
  4. Ingrid:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd met het behalen van je doel! Ik heb genoten van alle blogs! Ik wens jullie nog een paar hele mooie relaxte dagen toe 😊.
  5. Wendy:
    31 mei 2018
    Jenny, proficiat!
    Zo te lezen heb je de Camino beleeft en genoten! Nu lekker nagenieten! Zou zeker naar Finisterre rijden om even in sfeer te relaxen en samen met medepelgrims, flesje wijn en wat lekkere tapas bij de vuurtoren de zon in de zee te zien verdwijnen, een mooi ritueel afscheid van de saamhorigheid van de Camino..
  6. Marjolijn:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd Jenny!
    Wàt een tocht en wàt een blog.
    Nu ik van zowel de wandel- als van de fietstocht heb mogen meegenieten hoef ik de Camino zelf niet meer zo hard te lopen. Maar vreemd genoeg begint het toch een beetje te kriebelen hier. Dus wie weet.
  7. Ula:
    31 mei 2018
    Lieve Jenny,van harte gefeliciteerd ! 🌹🍷
    Ik heb genoten van je verslagen en je elke dag gevolgd op de kaart . Geniet nu samen met Sjaak van wel verdiende rust .
    Goede reis naar huis 😘
  8. Y Nieuwerth:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd! Wat n prestatie👌nog n paar dagen genieten en dan terug naar je lieve blanca wat zal ze blij zijn je weer te zien goeie terugreis en tot gauw🖐
  9. Hans M:
    31 mei 2018
    Jenny, gefeliciteerd! Het was een prachtige tocht en een mooie belevenis, daar hebben we via je blog van kunnen meegenieten.
  10. Els van Son:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd Jenny, dat heb je toch maar mooi gedaan! Je staat vol trots met je Compostela op de foto. Nu lekker nagenieten!
  11. Peter:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd met je Compostela, excellente prestatie.
    Je blog van vandaag is wederom mooi geschreven net of ik er zelf weer bij aanwezig was.
    Je filmpje van het wierookvat is indrukwekkend.
    Ik gun het je van harte dat je al dit moois, door je doorzettingsvermogen, hebt mogen beleven.
    Misschien, samen met Sjaak, een boek, cd of film van jullie belevenissen?
    Wens je, met Sjaak, nog prettige dagen in Spanje.
    Ik, wij, zullen je verhalen missen en kijken uit naar ontmoeting (minsten 3 dagen) om al jullie belevenissen wederom te mogen meebeleven.
  12. Adrie Noorlander:
    31 mei 2018
    Ha Jenny , petje af hoor voor je prestatie! En erg leuk om je ervaringen te lezen. Geniet nog lekker na met Sjaak. Ook een "warme" groet voor Sjaak.
    Groetjes Adrie
  13. Marion en Johan:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd jullie beiden met het behalen van dit mooie doel. Mooie ervaringen opgedaan. We hebben genoten van de mooie verhalen. Nu nog even een paar dagen lekker genieten! Groet Johan Marion
  14. Hanneke:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd met deze prestatie. Fijn om zo mee te hebben kunnen genieten van je tocht. Bijzonder die video met dat wierookvat. Nog fijne dagen samen, liefs voor jullie.
  15. Tineke van Meer:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd, lieve mensen, met deze prestaties. Terwijl ik hier letterlijk op terras in Den Burg op Texel aan de latte zit, zit ik figuurlijk even in de kathedraal van Santiago en stel me voor hoe het voelt om de armen om Jacobus heen te slaan ...prettig!
    Ik wens jullie samen nog een paar fijne "overgangsdagen" aldaar toe.
  16. Henk:
    31 mei 2018
    Gefeliciteerd jullie beiden!!!!! En bedankt voor de geweldig verslaglegging
  17. Iris:
    31 mei 2018
    Vol bewondering.
    Dat heb je maar mooi gedaan. Chapeau!!!👍
  18. Marja:
    31 mei 2018
    Geweldige prestatie Jenny en Sjaak. Ik heb genoten van jullie mooie verhalen. Fijne dagen nog.
  19. Peter:
    1 juni 2018
    Samen met Sjaak genieten van Spanje,
    prettige dagen
  20. Renske Hoekzema-Prak:
    1 juni 2018
    Wat leuk om jullie avontuur te lezen op je blog Jenny.
    Goede reis terug.
  21. John Marina:
    4 juni 2018
    Congratulations,! Hugs

Jouw reactie